Vakantie Dublin 2026

Medio januari 2026 bekeken Erik en Ilse de mogelijkheden om tijdens de carnavalsvakantie een korte vakantie te boeken in een bungalowpark in Nederland. Net als twee jaar geleden (vakantie Thailand) schrokken beiden van de kosten die daarmee gepaard zouden gaan, zelfs in het "laagseizoen". Ook zijn de kinderen inmiddels op zo'n leeftijd dat zij na twee dagen zwemparadijs ook wel iets anders zouden willen doen. Met het onberekenbare Nederlandse weer zou dat ook voor uitdagingen kunnen zorgen.

Beiden hadden ook Dublin nog op hun wensenlijstje staan. Dus vandaar dat er even gekeken werd naar de kosten en mogelijkheden voor een korte vakantie in deze Ierse hoofdstad. Het vliegen met Ryanair was niet heel kostbaar en een betaalbaar hotel was ook gauw gevonden. De kosten waren daarmee redelijk vergelijkbaar met een midweek Center Parcs. En als je je instelt op guur en grauw weer, kan het alleen maar meevallen. Dublin werd het dus.

De twee oudste kinderen wilden liever carnavallen, waarmee het reisgezelschap dit keer bestond uit Erik en Ilse en de drie jongste kinderen: Mia (13), Roan (12) en Bella (11).

Gezien de drukte op het werk en de beperkte voorbereidingstijd werd er van tevoren geen volledig programma opgesteld. Natuurlijk werden wel opties bekeken, zodat het gezelschap niet geheel onvoorbereid op pad zou gaan, maar voorafgaand aan de reis werden geen activiteiten geboekt. Alles werd ter plaatse geregeld en geboekt.

Erik had zijn jongste zoon vrijdagmiddag al opgehaald, waardoor we zaterdagochtend om 8:29u de trein konden pakken naar Amsterdam. Met alleen een overstap in Roosendaal en geen vertragingen waren we keurig op tijd op Schiphol. Het inchecken (we hadden slechts rugzakken als handbagage) en de security vormden ook geen problemen.

Zonder Mac, maar met een paar flesjes frisdrank moesten we nog even wachten tot we aan boord konden van Ryanair-vlucht FR-421. De kinderen zijn intussen al geoefende globetrotters, dus was de spanning voor het vliegen dit keer flink wat minder dan de vorige keren. We vertrokken rond 13:30u Nederlandse tijd en landden rond 14:15u in Dublin (lokale tijd; 15:15u Nederlandse tijd).

Op het vliegveld was het even zoeken naar onze taxi die ons zonder noemenswaardig oponthoud bij The Hendrick Smithfield hotel afzette. Nadat we onze spullen een plekje hadden gegeven, zijn we de directe omgeving gaan verkennen. Bij Oscars Café Bar werd de avondmaaltijd genuttigd. De kinderen deden zich te goed aan een forse "Cheese Burger & Chips", Erik had een Guinness Stew en Ilse had de "Chef Special" (roast).

Na een korte wandeling en een klein slaapmutsje voor de ouders ging iedereen moe, maar voldaan naar bed.

Guinness count: 2

Zondagochtend werden we redelijk uitgerust wakker in Dublin. Het bed van Erik en Ilse zat ingeklemd tussen drie muren, waardoor Erik net niet languit kon liggen. Na een rustig ontbijt (dat tevens als brunch fungeerde) gingen we de stad verkennen. Het plan was simpel: geen strak programma, gewoon lekker dwalen en zien waar we uitkwamen.

We hebben dus vooral veel gelopen. Door smalle straatjes, langs statige gebouwen en langs heel veel pubs. Onderweg passeerden we tal van toeristische trekpleisters, maar we hielden het bij kijken en doorlopen. Tussendoor doken we hier en daar wat winkels en winkelcentra in. Even rondneuzen, wat passen, iets kleins kopen en daarna weer verder. Dublin liet zich van een levendige, maar ontspannen kant zien.

Aan het eind van de dag streken we neer bij een filiaal van All Bar Chicken voor het avondeten. Roan koos overtuigend voor een Smash Burger, de meiden gingen voor een wrap en Ilse hield het wat lichter met een (onverwacht forse) salade met kip. Erik besloot de lokale fastfoodklassieker te proberen en bestelde een smakelijke spice bag.

Guinness count: 4

Na het ontbijt gingen we naar de vlakbij gelegen Jameson Bow St. Distillery. Daar kregen we een rondleiding door tourguide Niall. Blijkbaar spreek je "Jameson" uit als "Jammeson". Hij vertelde enthousiast via een gelikte presentatie alles over de geschiedenis van Jameson en hoe de Ierse whiskey gemaakt wordt.

Hij vertelde niet alleen over de familie achter het merk, maar legde ook stap voor stap uit hoe Ierse whiskey wordt gemaakt: van het malen van de gerst en het fermenteren tot het drievoudig distilleren dat zorgt voor die kenmerkende zachte smaak. Natuurlijk kon er ook geproefd worden. Na twee glazen was het onmogelijk om niet nog een gepersonaliseerd flesje whiskey mee te nemen uit de shop.

's Avonds kwamen we uit bij Hakkahan voor een Chinees diner. Dat bleek alweer een uitstekende keuze. Er verschenen dampende schalen op tafel, vol geurige rijst, knapperige groenten en smaakvolle gerechten om te delen. De deur van het toilet bleek goed dicht te blijven wanneer je deze op slot doet, zelfs al hangen er twee meisjes aan te trekken.

Met goedgevulde magen en opnieuw de nodige stappen op de teller keerden we tevreden terug. Weer een dag vol verhalen, kilometers en lekker eten om bij te schrijven in het Dublin-hoofdstuk van deze reis.

Guinness count: 6

Vandaag stond er een wat grotere onderneming op het programma. We moesten al best vroeg op pad. Bepakt met een "breakfast to go" van het hotel meldden we ons om 6:40u bij de bus die ons, samen met 54 anderen, gids Brendan en chauffeur Stephen, naar de Ierse westkust zou brengen.

Al snel lieten we Dublin achter ons en reden we richting het binnenland. Onderweg passeerden we onder andere de beroemde paardenrenbaan bij Kildare. Ook kregen we onderweg van Brendan een korte les Iers (Gaelisch). We leerden een paar basiswoorden en -zinnen, die helaas al snel weer vergeten waren.

Het absolute hoogtepunt van de dag waren zonder twijfel de Kliffen van Moher. Heel indrukwekkend hoe de steile rotswanden zo'n 200 meter uit de Atlantische Oceaan oprijzen. De wind was stevig en koud, maar het uitzicht maakte alles goed. We hebben er rustig rondgelopen, foto's gemaakt en vooral veel gekeken en toch ook wel wat gekoukleumd.

Daarna volgde een prachtige rit langs de kust, met steeds weer andere vergezichten: heuvels, stenen muurtjes, kabouterkastelen en hier en daar een eenzame boerderij. Rond 14:30u bereikten we Galway, een gezellig stadje met kleurrijke gevels en een levendige sfeer. Helaas was de tijd beperkt, maar we kregen toch een aardige indruk van deze plaats.

Weer terug in Dublin raakten we even aan de praat met Stephen, die ons vijven met zijn touringcar een privéritje gaf en netjes afzette bij de brug vlakbij ons hotel: een luxe na zo'n lange dag. 's Avonds kozen we voor Indiaas eten bij Spice India om de dag af te sluiten. Er verschenen geurige curry's en verse naan op tafel. Alles was weer verrukkelijk: de borden gingen weer leeg de keuken in. De versie van de butter chicken die Erik altijd maakt, was toch lekkerder dan die van de "echte" Indiaan.

Guinness count: 8

De laatste, volledige dag van onze vakantie in Ierland stond in het teken van cultuur.

We begonnen luchtig bij World of Illusion, waar werkelijkheid en optisch bedrog door elkaar lopen. Van kamers waarin je plotseling lijkt te krimpen of juist te groeien tot spiegels die je hersenen in de war brengen. Een speelse start van de dag, waarbij vooral de kinderen zich goed vermaakten (en wij stiekem net zo hard).

Daarna werd het serieuzer met een kort bezoek aan de National Library. Het was helaas niet mogelijk om de echte bibliotheek te bezoeken. Daarom bekeken we even de expositie over William Yeats, een van Ierlands bekendste dichters.

Vervolgens liepen we door naar het National Museum of Ireland. Nationale musea zijn gratis te bezoeken! Daar doken we verder de geschiedenis in: van archeologische vondsten tot verhalen over het oude Ierland. We dwaalden van zaal naar zaal en pikten mee wat onze aandacht trok.

Aan het eind van de middag liepen we naar The Cobblestone, een authentieke pub vlakbij ons hotel. Deze pub staat bekend om muziek: haast elke dag van de week zijn er muzikanten of bands die er traditionele Ierse muziek maken. We hadden geluk dat we op tijd waren: we konden een fijn plekje aan de bar veroveren. Traditionele Ierse klanken vulden de ruimte terwijl muzikanten moeiteloos samen speelden, zonder dat ze een band waren.

's Avonds aten we weer bij Oscars. Op de eerste dag waren we daar al wezen eten. Omdat het goed bevallen was en een gids in The Cobblestone ons dit restaurant ook aanraadde, hebben we daar weer een lekker hapje gegeten. De kinderen hadden weer een lekkere cheeseburger; Erik en Ilse verorberden een echte Ierse biefstuk.

Guinness count: 12

Op donderdagmiddag vertrok ons vliegtuig weer naar Amsterdam. Om de tijd te doden zijn we na het ontbijt (alweer) gaan lopen door Dublin. De touringcar die ons naar het vliegveld bracht, was keurig op tijd. Ook het inchecken en de security zorgden niet voor vertraging. Op het vliegveld aten de kinderen ieder nog een pizza en de ouders een burger.

Klokslag 20:00u landden we op Schiphol. We dachten dat we nog meer dan voldoende tijd hadden om de trein van 20:55u naar Vlissingen te halen. De lange rij voor de douane maakte ons echter wel zenuwachtig. Gelukkig ging dat ook snel en hadden we nog twee minuten voordat de trein vertrok. Net na middernacht kwamen we in Middelburg aan en zodra de eerste wasmachine was aangezet, konden we naar ons eigen (lekker lange) bed.

Guinness count: 14

Zoals je in ons verslag hebt kunnen lezen, ging alles weer van een leien dakje: geen ongevallen, geen ziektes, gewoon een (haast) perfecte vakantie. Ook het weer was prima, zeker voor een bezoek aan Ierland. We hebben nauwelijks last van regen gehad, de temperatuur was prima, alleen het windje bij de kliffen was erg fris.

Het eten was meer dan prima. De kindermaaltijden waren goed te betalen en meer dan behoorlijk qua porties. We hadden geluk dat we vlakbij ons hotel een straatje (Manor Street) vonden dat heel veel goede en verschillende restaurantjes huisvestte.

Dublin is een prima bestemming voor een korte vakantie. De algemene tendens was wel dat deze vakantie misschien een dag te lang heeft geduurd. De stad is, ondanks de vele afvalbakken, niet heel proper en de bezienswaardigheden waren niet heel indrukwekkend. We verbaasden ons het meest over de vele slecht geklede en oranje gestucte vrouwen, vape-winkels en zwervers (maar daar hebben we in Middelburg dan ook geen).

Hoogtepunten:
Erik: Kliffen van Moher
Ilse: Whiskey, busreis en World Of Illusion
Mia: busreis en winkelen bij Jervis
Roan: busreis
Bella: ijsje

Meest vervelende:
Bijna iedereen vond het lopen het meest onaangename deel van de vakantie. Volgens Eriks stappenteller hebben we ruim 82 duizend stappen oftewel 72 kilometer gelopen in zes dagen; Ilse kwam uit op bijna 11 kilometer per dag.
Erik had liever een wat groter bed gehad.

Lekkerste eten:
Erik: alles was lekker (ook de Guinness)!
Ilse: Rockshore (bier)
Mia: wraps
Roan: alles was lekker
Bella: chinees